Sjef en Karin

Afgelopen weekend was het weer zover. Samen met  Henny, Ann, Sjef en de honden Tessa, Fly, Lucky, Sjef en Storm ben ik naar het Erkemederstrand geweest. We hebben daar in een huisje gelogeerd voor 3 nachtjes en vele kilometers gelopen met de honden, vele glaasjes wijn gedronken en heerlijk gegeten. En natuurlijk, hoe kan het ook anders heel veel gekletst. Toen we vrijdag een uur of twee te vroeg op de camping aankwamen, hadden we geluk en mochten we meteen het huisje in. Dus uitpakken, een afrastering maken voor de honden en alles klaarmaken voor de lunch. En toen begon het eerste kletsen. Niet alleen met ons viertjes, maar ook nog even met Corrie en Toos van KC de Kempen die een paar daagjes gekampeerd hadden met tent ( Corrie ) en camper ( Toos). Zij hadden de pech gehad om vanaf woensdag zo ongeveer constant regen te hebben gehad, alles was nat en modderig. Het was pas ‘s morgens tegen tienen droog geworden en dus alles vuil en nat ingepakt om te gaan verkassen naar Heerhugowaard waar ze een behendigheidswedstrijd gingen lopen op zaterdag. Na ze uitgezwaaid te hebben, gegeten en een rondje gaan lopen met de honden. Via het strand heen, over de dijk weer terug. En ondertussen de honden natuurlijk op alle strandjes snel naar het water rennen en wachten totdat er een balletje gegooid zou gaan worden. Ze hadden weer dolle pret, de vijf honden. En wij natuurlijk ook. En het was droog, de zon scheen, dus wat wilden we nog meer. Weer terug bij het huisje het eerste glaasje wijn gedronken. En gekletst en nog meer wijn en nog meer praten, totdat het tijd was om te eten. Ja, ook dat moest weer vonden we. Ann had al voorbereidingen getroffen thuis en lang hoefden we dus niet te wachten op ons avondeten. De avondwandeling met de honden ging alleen over de dijk, wat niet door allemaal meteen goed gevonden werd. Tessa was een ster in het vinden van het juiste paadje richting hondenstrand en was maar moeilijk tegen te houden en door te lopen over de dijk, maar ja, wij waren nog net de winnaar.  Zaterdag beloofde redelijk weer, maar wel waren er flinke buien voorspeld. En dus “plande” ik de wandelingen na op buienradar gekeken te hebben. En het heeft bijna het hele weekend goed uitgepakt. Alleen zondagmiddag werden we op de terugweg van onze wandeling op de dijk overvallen door een mega grote bui. We waren dus nat tot op onze huid, dat wil zeggen, benen en voeten. De rest werd droog gehouden door de regenjassen die we aan hadden. Het was hard werken, tegen de wind in, de harde regen in je gezicht,  maar toen we eenmaal door en door nat waren, was het ook kei gezellig. Was toch niets meer aan te doen, natter dan nat konden we niet worden. Thuisgekomen eerst maar omgekleed en toen met glas wijn weer warm geworden. De honden hebben het vreselijk naar hun zin gehad. Storm en Fly waren de zwemkampioenen, die waren het water niet uit te slaan zolang we tenminste balletjes bleven gooien. Sjef vond het heel belangrijk om alle andere honden even aan een onderzoek te onderwerpen en goed of af te keuren. Hij ging het water ook wel in, maar vond het balletjes gooien op de dijk duidelijk leuker. En dan Lucky, een geval appart. Heeft ook een keer of twee echt een stukje gezwommen, maar is de rest van de tijd vreselijk druk geweest met het drijven van de vier andere honden. Heeft heel veel op zijn buik gelegen, vooraan in het water, op het strand, op de dijk. En dan hebben we nog onze Tessa. Die zich niet liet kennen. Niet de strijd aan ging met Fly en Storm om dat balletje te krijgen, maar wel steeds in het water stond, op en neer huppelde en vreselijk genoot. Dat ze zich soms met moeite overeind kon hijsen nadat ze thuis gelegen had, dat mocht de pret niet drukken. Wanneer ze de kans kreeg was ze weer op het strand en in het water. En nu…………. na nog een wandeling in de zon vanmorgen, een heerlijke lunch in de Jutter en een terugreis zonder files, zijn we al weer druk aan het wassen en drogen. En ons aan het voorbereiden op het afmaken van die schoonmaak. De vloer moet nog gelegd in kamer en gang en dan kan er weer ingeruimd gaan worden. Maar dat moet weer lukken, na een paar heerlijk ontspannen en gezellige dagen.

Even een update over Grietje, zoals eerder beloofd.
Het heeft even geduurd voordat de dame inderdaad tam werd. Kon je broerlief ( toen nog in de winkel ) al gewoon aaien, Grietje bleef lelijk doen, vond het maar niets. Maar wel al heel snel zat ze ‘s morgens als Nova kwam in het hoekje van de kooi om aandacht te vragen. Was niet tevreden voordat Nova iets tegen haar gezegd had. Zonnebloempitten vindt ze heerlijk en die kwam ze ook al snel uit je handen halen, later uit je mond, maar aanraken………….. ho maar. Geen zin in. En toen vond ik het ondanks dat toch tijd om haar uit de kooi te laten. Het probleem van hoe haar te pakken te krijgen als ze niet terug de kooi in wil terzijde schuivend. ( Sorry Sjef) Maar het ging helemaal niet verkeerd, ze vloog namelijk helemaal niet weg. De kooi kan boven open gezet worden en daar zat ze volop te spelen. Keek zo af en toe eens over de rand en had het prima naar de zin. Na dat een paar dagen gedaan te hebben, kon je ze dus gewoon op je hand laten zitten en werd ze steeds tammer. Het lijkt wel een ekster, ringen, kettingen, armbanden en oorbellen moeten het ontgelden. Met die oorbellen ben ik niet zo blij, de rest is niet zo pijnlijk. En ook uit de kooi kunnen de kinderen pitjes geven. Uit de hand, uit de mond, Grietje pakt ze voorzichtig aan. Vliegen doet ze inmiddels ook, niet iedere keer, maar wel regelmatig. Van het gordijn voor, naar het gordijn achter. Inmiddels heeft ze ook de lampen ontdekt die ook een prima zitplaats blijken te zijn. Dus wordt het nu steeds leuker, voor ons en voor Grietje. Of we haar echt kunstjes gaan leren?????? Wie weet. Dan horen jullie dan weer in een volgend verhaaltje.

Onze nieuwe huisgenoot, Grietje.  Al langere tijd wilde Sjef heel graag een valkparkiet hebben, nog lekker jong, zodat we ons best kunnen gaan doen om haar tam te maken. En daar kwam daarstraks een telefoontje, er was een jonge valkparkiet, net nog niet uitgevlogen. En dus zijn we gaan kijken. Het gaat wat meer werk kosten, zo’n jonge vogel die op uitvliegen staat en nog niet zelfstandig gegeten heeft. Maar we gaan er voor. Nu zit Grietje nog zielig onder in de kooi, maar dat is normaal. En wij gaan de komende dagen heel vaak bij haar zitten, praten tegen haar en als het nodig is bijvoeren met pap. En dan maar hopen dat ze zich gauw thuis gaat voelen hier bij ons. Wordt vervolgt.

We zijn nu een paar dagen verder. Sinds gisteren zit Grietje in de definitieve kooi. Een beetje ruimer nog als de witte waar ze eerder in zat. De eerste dagen ben ik het gevecht met haar aangegaan om haar pap naar binnen te laten krijgen. Met een lepeltje, want met pipetje of spuitje vond ik een beetje eng, was bang dat ze zich zou verslikken dan. Het pakken vond ze niet zo leuk, maar was wel zo gedaan. En wanneer ik ze dan vasthad, dan was het even protesteren voordat ze eieren voor haar geld koos en toch maar wat pap begon te eten. Maandagmorgen was de laatste keer dat ze pap kreeg, omdat we inmiddels zeker wisten dat ze zaadjes at en we haar ook hadden zien drinken. En nu moeten we gaan beginnen om haar tam te maken. Al veel goede tips gekregen van diverse mensen en gelezen op het internet, dus we gaan ervoor. Ben benieuwd of het gaat lukken. Nog wat foto’s van de afgelopen dagen:

Pap eten

Zaadjes eten, geen pap meer nodig.

 

De nieuwe kooi

Maandag 5 april 2010, Tweede Paasdag reden we ‘s morgens op tijd aan richting Eindhoven om aan de selectiewedstrijd mee te doen. Fly en ik zouden gaan proberen ons GG2 diploma te gaan halen. Het weer werkte mee. Het was wel koud ‘s morgens, maar het was droog. Later kwam er een zonnetje bij en werd het wat warmer en de regen bleef de hele dag uit. Gelukkig dat was boffen na een paar dagen met heel veel regen. Fly doet gewoon haar oefeningen wel hoor, als het regent, maar om dan een hele dag in een tent te zitten, dat is toch veel minder gezellig. We waren met 5 mensen van onze vereniging om aan de wedstrijd mee te doen, waarvan er 3 voor een diploma liepen. Een voor GGB en 2 voor GG2.

We begonnen met de blijfoefeningen en die gingen ons goed af. Wel even de voorpootjes wat bewogen om te snuffelen ( las ik late op keurrapport) maar wel blijven zitten. Het liggen uit zicht was geen probleem. En toen was het wachten op de individuele oefeningen. Volgen was niet je van het, maar er zaten al wel stukjes bij dat ze het koppie netjes op de juiste plaats had. En daar was ik blij mee, dat was lang geleden. Toen kwam het zit en af tijdens het volgen. En doet ze deze oefening eigenlijk bijna altijd voortaan goed, nu ging ze netjes zitten, maar ook bij het down commando ging ze zitten. Voordeel van het GG2 is wel, dat je dan in ieder geval nog punten krijgt omdat je een deel van de oefening wel goed gedaan hebt. Daarna het komen met staan. Ze kwam in goed tempo en toen ik door had dat ik ze zelf af moest stoppen, deed ze dat eigenlijk best wel netjes. Iets doorgelopen, maar wel lekker snel. Toen was het ochtend programma klaar en was het wachten. Het middagprogramma begon goed. Ze ging netjes rechtstreeks naar het vak. Lag wel gevaarlijk dicht tegen de rand aan, maar er in. Toen de hoogtesprong, die was geen probleem. Staalapport mocht ze wat vlugger terugkomen maar ging het vlot halen. Sorteren pakte ze meteen het goede stokje, maar liet het wel even vallen omdat ze het niet goed vastpakte. Puntaftrek, maar zeker geen nul. En toen het appèl op afstand. Ze kwam meteen met het commando zit wat naar voren in plaats dat ze netjes achteruit ging zitten. Maar alle houdingen op het eerste commando en niet te ver naar voren gekomen. Puntaftrek, maar weer geen nul. En dat gaf de burger moed ( offe, ik kreeg moed ). We kwamen voor het diploma, zonder het volgen 8 punten te kort. Dat was spannend, werd het volgen met 0 beoordeeld of kreeg ik minimaal een 5.

Nou bij de prijsuitreiking bleek dat laatste gelukt. Punten voor het volgen en dus geslaagd. Thuisgekomen meteen diploma aangevraagd en betaald. En nu de puntjes op de i gaan zetten. Dat kan dan gelukkig zonder de druk van examen doen. Heerlijk…..
Pas Tweede Pinksterdag hebben we onze volgende wedstrijd. Nog tijd genoeg dus. Wordt vervolgt.

Vanmorgen vroeg togen we naar Uden voor de eerste viersteden wedstrijd van dit jaar. Spannend………. Lucky liep zijn eerste GG1 wedstrijd in het viersteden circus en Fly haar eerste GG2 wedstrijd. Hoe zou het gaan vandaag???? We begonnen met de blijfoefeningen. Die waren geen probleem, niet voor Lucky en ook niet voor Fly. Daarna het ochtendprogramma. Fly had startnummer 2 en mocht dus als tweede starten. Los volgen voor Fly, ik was niet ontevreden. Ze volgde nog wel wat voor,  maar was wel attent, vrolijk en had er duidelijk zin in. Daarna zit en af tijdens het volgen. Ik liep m’n vierkant niet zo netjes, ronde de hoeken te veel af, maar Fly ging netjes zitten en later liggen op commando. Yes……… eindelijk. Daarna voor de eerste keer tijdens een wedstrijd het komen met sta. Zou ze in tempo komen, zou ze aan komen wandelen, denkend ik moet zo toch stoppen, zou de aan komen rennen om een balletje achterna te gaan????? Nee hoor, mevrouw kwam netjes in tempo aanlopen en stopte netjes op het commando sta. Dat was een opsteker, ze deed de oefening gewoon netjes.  Daarna kwamen de andere deelnemers in het GG2. Het GG1 ochendprogramma ging starten. Sjef was ook ringmeester in het GG1 en deed als laatste de oefeningen in het ochtendprogramma. De keurmeester uit de andere ring fungeerde toen even als ringmeester. Ook Lucky deed alle oefeningen in het ochtend programma netjes. Pauze.
Daarna de middagprogramma’s. No 1 in het GG2 begon en daar ging het bij 1 oefening mis. Daarna Fly. De eerste drie oefeningen geen probleem, gingen netjes. Daarna het sorteren, deed ze eerst prima, maar is de laatste weken een beetje aan het rommelen. En zo ook vandaag. Recht op de stokjes af, meteen het goede pakken, toch de anderen nog even besnuffelen, stokje even laten vallen en dan toch nog weer het goede oppakken en terugbrengen. Door al dat gerommel de helft van de punten, maar och mooi meegenomen. De laatste oefening was het afstandsappèl. Ook dit ging niet vlekkeloos, maar ook hier de helft van het aantal te behalen punten.
Toen was Sjef aan de beurt, weer als laatste en nu door de keurmeester zelf het veld rondgestuurd. Volgen ging helemaal niet verkeerd, al kan het natuurlijk altijd nog beter volgens de baas. De oefeningen gingen helemaal niet verkeerd. Komen, terug vak, apporteren en appèl op afstand werden netjes gedaan. En toen was het wachten op de uitslag. Zowel Lucky in het GG1 als Fly in het GG2 werden 1e. Helemaal blij en trots zijn we met de bekers en 2 grote zakken voer weer naar huis gegaan. Dat geeft de burger moed. Natuurlijk zijn we er nog niet, maar ik zie wel het examen in april met meer vertrouwen tegemoet.
En er deed nog meer familie mee, Rianne , nichtje van Sjef deed met haar rottweiler voor het eerst mee met een gehoorzaamheidswedstrijd in het EG en werd verdienstelijk 3e.  En Storm, broer van Lucky, liep vandaag zijn eerste wedstrijd en die werd uiteindelijk 6e in het GGB. Kei trots zijn we op al die kanjers.

Vanmorgen vroeg gingen Sjef en Lucky, samen met Miranda en Dierna op weg naar Hilversum voor een selectiewedstrijd. Miranda en Dierna in het GG2 en Sjef en Lucky gingen voor hun diploma GG1 lopen. En ze zijn geslaagd al wilde Lucky vanmorgen niet over de hoogtesprong heen, maar ging hij er 2x langsaf. Ach ja, het blijven honden natuurlijk. Vanmiddag werden wel alle oefeningen gedaan en uiteindelijk zijn ze geslaagd met 248 punten en op een negende plaats geëindigd. Leuk detail, ook broer Chitto was op de wedstrijd en slaagde voor zijn GG1 diploma en werd eerste met 305 punten. Jaja, ze doen het goed, de hondjes van Chebby en Gyp.

Vandaag was de tweede trainingsdag die wij, als instructeurs van Hondenschool Zoete Lieve uit ‘s Hertogenbosch kregen van John van Hemert. Omdat de dag een keer uitgesteld was, kwam het nu zo uit, dat ik ook op Nova zou passen vandaag. De beslissing genomen om toch te gaan en haar mee te nemen. Zou het niet werken omdat ze te veel als stoorzender zou fungeren, dan zou ik met haar naar huis gaan. Maar ze heeft het prima gedaan. Niet steeds de mond dicht gehouden wanneer John ons dingen aan het uitleggen was, maar ook niet overduidelijk aanwezig als stoorzender. We hadden alle drie onze honden bij; Lucky mocht met Sjef de oefeningen doen en Fly met mij. En toen hadden we natuurlijk onze Tessa nog over. Bijna 11 jaar en met de fut, maar voor vandaag trainingsmaatje van Nova. Ze is vreselijk verwend met kaasjes en worstjes. Ze moest er wel wat voor doen, dat wel, maar zo heel veel was het niet. Ik heb niet zo heel veel tijd gehad om foto’s te maken, ik moest  Nova met Tessa in de gaten houden, zelf nog wat oefenen met Fly, maar de dag goed afgesloten met een filmpje van Nova en Tessa. Veel kijkplezier.

Klik op onderstaande link om filmpje te zien.

DSCN7611

En foto’s kun je vinden in het album trainingsdag.

Veel kijkplezier

Zondag 17 januari was het weer zo ver, de manegewedstrijd van Zoete Lieve in Berlicum. Nova had ik beloofd dat ze zaterdagavond mocht komen logeren en dat ze mee mocht. Ik zou die dag toch alleen maar toeschouwer zijn, Sjef was ringmeester in het GG3. Het liep alleen even anders omdat ze op het secretariaat iemand te kort kwamen en ik daar dus de hele dag gezeten heb. Maar Nova mocht mee, want dat was beloofd. En ze heeft genoten. Eerst zaterdagmiddag de ringen mee in orde gemaakt, waren ze in bak 2 nog aan het paardrijden, ook heel interessant om naar te kijken. Ze heeft met de honden getraind en de cake die we eerder gebakken hadden met de werkers gedeeld. Zondagmorgen liep de wekker al om half zes af, niet vroeg genoeg, want we waren om kwart over vijf al in de weer. Onderweg naar Berlicum heeft Nova nog lekker een dutje gedaan en daarna heeft ze de hele dag gespeeld met Zoey en Fay. Even dreigde ze een loopprogramma in het honderd te sturen door door de ring naar het secretariaat te komen. Gelukkig heeft alleen de keurmeester in die ring er iets van meegekregen. Niets onder de lunchpauze naar huis brengen, ze was er nog niet klaar mee. En dus mocht ze gewoon tot het einde blijven. In de pauze even spelen in de bak 

lunchpauze, nu is die grote zandbak voor ons

, op het einde voerprijzen mee klaar zetten en bloemen uitdelen aan de winnaars.

wanneer mogen wij helpen?

wij zijn er klaar voor

Een feestdag voor haar en voor ons……… genieten.

Sinds een tijdje gaan we op dinsdag morgen trainen bij Ann en Henny. Ann traint dan samen met Storm met ons mee. En het is leuk en gezellig en wat zeker niet onbelangrijk is, het is ontspannen. We doen een aantal oefeningen, volgen soms een beetje en spelen met onze honden. Zo ook vandaag op een mooi wit veld. Volop sneeuw lag er nog, de temperatuur net nog onder nul en een flauw zonnetje kwam op een gegeven moment door. De slalom en een achtje lopen, apporteren, voorkomen en terug naar het vak. Appèl op afstand en tussendoor lekker spelen kwamen vandaag aan de orde.

Netjes op zijn riem.

Storm op zijn riem.

Balletje als beloning voor het staan in het vak

Het apporteren is voor Fly een feestje op zich. Een oefening die ze zo graag doet, dat het al een beloning is om de oefening te mogen doen. En dat het met enthousiasme ging laat onderstaande foto zien.

Met geweld op apporteerblok af. Verstopt in de sneeuw.

Netjes het blok terugbrengen

Storm op weg naar zijn apport. Bijna te ver!!!

Dankzij Henny zijn er mooie foto’s van gemaakt. Na afloop mocht ook Sjef ( de andere hond van Ann en Henny ) mee komen spelen met de grote bal van de paarden. En dat was feest. Lekker rondjes rennen in de wei met de bal in de bek als troffee. Een heerlijke training waar zowel de honden als wij van genoten hebben. Meer foto’s in het fotoalbum Wintertraining.

De groene "paardenbal" als troffee.

Vandaag waren we weer bij de puppy’s van Sifra, Nova en ik. En het was gezellig. De puppy’s zijn nu vier weken jong en ontdekken elkaar en de wereld om hen heen.  En dat is genieten. Ze spelen samen, ontdekken ,wanneer we dat goed vinden,  dat de wereld groter is als hun ren en dan is hun wereld net zo groot als de huiskamer. En dat er meisjes van twee en een half zijn, die ze leuk vinden, die puppy’s. Jaja, en meisjes van twee en een half ontdekken dat puppy’s nog niet netjes opgevoed zijn en dus aan schoenen, broeken, shirtjes en handjes knabbelen. En soms is het dan wat teveel, zes van die witte monstertjes. Maar vooral is het genieten, door puppy’s, meisje van twee en een half en van oma en puppy-oppas.