TESSA 01-05-1999 – 30-01-2013

Lieve Tessa,

Vandaag moeten we je met pijn in ons hart laten gaan. Wat ben jij vele jaren een kameraad geweest voor ons, onze kinderen, Nova en alle oppaskids. Wat zal het leven anders gaan worden zonder jou. Je was een fijne hond om mee te werken, we hebben samen heel veel plezier gehad op de behendigheidswedstrijden. Wat vond je het leuk om te springen en je kunstjes te laten zien op het behendigheidsparcours. Helaas moesten we er mee stoppen omdat toen al bleek dat je last kreeg van je achterhand. Maar je kon je prima amuseren. thuis door met de kinderen te spelen, balletjes, poppetjes, papieren vliegtuigjes. Alles nodigde je uit om te spelen. Zandbak, zwembad. Er ging geen korreltje zand verloren, geen spatje water liet je verloren gaan als de kinderen in het zwembadje aan het spelen waren. Een hond die altijd luisterde wanneer je haar riep, behalve………………. wanneer we aan het wandelen waren bij de Hut van Mie pils en we op een bepaald punt kwamen. Dan gingen de bananen de oren in en zette je het op een rennen richting ven. Heerlijk om je te zien genieten in het water, wat deed je dat graag. Je voedde de andere honden hier in huis keurig op. Jij haalde het speeltje, liet het vooraan in het water vallen en liet het de andere honden naar de kant brengen. Hoefde je zelf het water niet uit. De laatste maanden ging het je steeds moeilijker af om op te staan en te gaan liggen. Spelen kostte je voortaan zoveel kruim, dat je dat steeds minder deed omdat je zo lang nodig had om te herstellen. En nu kun je zelfs het normale rondje niet meer lopen. De hoek van de straat is al een hele onderneming en spelen gaat niet meer. En dat heb je niet verdiend, zo ben je niet meer de Tessa waar wij  al zo lang van houden. We laten je straks gaan en hopen dat je dan de  rust krijgt die je verdiend. En ooit hopen we je weer te zien. Blij, vrolijk en zonder pijn spelend met balletjes en in het water. Lieve Tessa, dank je wel voor zoveel mooie jaren.

 

Hiep hiep hoera

Wat zijn we blij en trots met het feit dat Hanneke en Twan zwanger zijn. Er komt dus een bladzijde bij, voor ons nieuwe kleinkind, waar we natuurlijk ook op zijn tijd over gaan vertellen hoe het hem/haar vergaat in haar leventje.

We moeten nog wel een tijdje wachten voordat het zover is. Nog een maand of zes……… maar we gaan er van genieten.

Erkemederstrand 2012

Afgelopen vrijdag was het weer zover, ons weekendje weg richting Erkemederstrand stond weer voor de deur. Tessa had ik een paar dagen van te voren al wat extra medicijnen gegeven zodat ze ook vooruit kon en genieten. Om elf uur waren Ann en Henny hier en zijn we vertrokken. Een afgesloten snelweg kon ons niet tegen houden en met een vertraging van een kleine tien minuten kwamen we aan. We hebben ons gemeld en boften, want we mochten meteen in onze comforthut trekken. Uitgepakt, gegeten en daarna onze eerste wandeling richting water met de honden. Die hebben genoten  en wij natuurlijk ook. Tessa deed het helemaal niet verkeerd, we hadden voor haar een apart speeltje bij zodat ze niet met de rest om de bal hoefde te vechten. Een stukje verder lopen, een watertje overslaan en i.p.v. het hele hondenstrand af zoals we gewoonlijk deden, halverwege weer omhoog en via de dijk terug naar het huisje. Daar was een ren gemaakt van net en daar konden de honden uitrusten van alle vermoeienissen. En wij offerden ons op en gingen gezellig buiten bij ze zitten, stralend weer, een hapje, drankje en gezellig samen kletsen. Later een volgend rondje gelopen en ’s avonds voor het slapen nog een stukje de dijk op met de honden. Verbazingwekkend hoe snel we allemaal weer in ons ritme zaten van wakker worden, wandelen, eten, zwemmen, rusten, eten, wandelen en zwemmen, eten en drinken, stukje dijk en slapen. Heerlijk wat hebben we genoten. En wat zien we al weer uit naar de volgende vakantie op het Erkemederstrand. En we hopen van harte dat ook Tessa er dan weer bij kan zijn. We duimen……….

Wedstrijd Duitsland – Nederland G&G

Afgelopen zondag morgen liep om vijf uur de wekker af. We zouden naar Ratingen in Duitsland gaan voor de interland wedstrijd Duitsland – Nederland G&G. We waren al wel verteld dat er weinig ruimte was om tenten neer te zetten, maar toch bepakt en bezakt vertrokken we om zes uur richting Ratingen. ’t Weer was droog, de weg niet vol en dus netjes om half acht op de plaats van bestemming. En daar bleek inderdaad dat er maar weinig ruimte was om tenten/tentjes neer te zetten en dus alleen een rood/wit/blauw picknickkleed uit de auto gehaald, de pinnen om de honden aan vast te leggen en de stoeltjes voor Sjef en mij. Dus heel snel geïnstalleerd. Ons gaan melden op het secretariaat, startnummer opgehaald en daarna lekker gaan ontbijten. Dat werkt in Duitsland anders dan hier. Daar iedere wedstrijd de gelegenheid om te ontbijten. En toen was het wachten. De andere Nederlandse deelnemers kwamen en installeerden zich. Sommigen op een speelveldje voor jongen hondjes, achter een hekkie en toch ook nog met een tent. Ach ja, verschil moet er zijn, zullen we maar denken. De zon scheen inmiddels heerlijk en het beloofde een prachtige dag te worden. En dat lag niet alleen aan  het weer, de sfeer was prima. De deelnemers uit Nederland bijna allemaal in het oranje of rood/wit/blauw.  We begonnen met de blijfoefeningen in alle categoriën. En daarna het individuele programma. Anders dan in Nederland wordt in Duitsland het gehele programma achter elkaar gelopen, wel in twee gedeeltes in verschillende ringen. En omdat er per ring een Duitse en een Nederlandse keurmeester stond, door vier beoordeeld. Wat waren de meesten van ons blij om na de blijfoefeningen de eerste hoge punten voorbij te zien komen. Dat gaf moed. Daarna begon het GG1 in ring 1 met het los volgen, de posities tijdens het volgen en het komen. Daarna naar ring 2 voor de andere oefeningen. De Nederlandse deelnemers deden het helemaal niet verkeerd. Natuurlijk ging niet alles goed, deden sommige honden dingen die ze normaal nooit doen. Maar dat hield het wel spannend. Leuk waren de “Kampfhunden”  die bij ons in Nederland de GG 1 “onveilig” maken sinds anderhalf jaar. Engelse Stafforshire Terriers die netjes doen wat de bazen willen. Liggen blijven tussen andere honden, komen, naar een vak gaan, enthousiast apporteren enz. Dat kennen ze in Duitsland niet.  Na de GG1 de GG2 aan de beurt met het ochtendprogramma in ring 1. Voor mij begonnen met deelnemer 1 de zenuwen al toe te nemen en ik bofte dat ik nummer 4 was. Volgen ging redelijk, wanneer ik mijn zenuwen onder controle heb, dan doet ze dat beter als afgelopen zondag, maar het was niet helemaal verkeerd wat we lieten zien. Daarna de andere oefeningen tijdens het volgen en toen ik de ring uitging, op weg naar ring twee, waren de zenuwen een heel eind verdwenen. Fly ging als eerste GG2er naar het vak en dat was een fijn gevoel. Richting apport, sorteren gingen goed. Appèl op afstand kwam ze wel wat naar voren, maar niet zoals de laatste tijd meer dan een hondlengte. En toen het hoog apport nog. Onder luid applaus van het veld, zonder nullen behaald te hebben. Helemaal blij en trots op Fly. Er kwamen een dame met een Mechelse Herder uit Duitsland en ook haar hond vond het vak. Stiekem vond ik dat wel jammer, maar feit was dat ie als een speer het vak in ging. Een paar deelnemers later kwamen Sjef en Lucky. Volgen ging niet verkeerd, de oefeningen in ring 1 ook niet en toen naar ring 2. En ook Lucky vond het vak niet deze keer. Jammer, want dat gaat eigenlijk altijd goed. Daarna het richting apport. Ging dat de laatste wedstrijden mis,  nu liet hij zien dat hij wel weet hoe het moet. En ook de andere oefeningen gingen goed. Nadat de twee gelopen was, was het lunchpauze. Daarna de GG3. Het weer bleef stralend, de sfeer bleef uitstekend en we hebben met plezier de drieërs bekeken. Als laatste Nederlandse loper in de  GG3 kwamen Ruud Lonis met Chito aan de beurt, de broer van Lucky. Zij wilden gaan proberen om tijdens deze internationale wedstrijd hun GG3 diploma te gaan halen. De eerste oefeningen gingen goed, vak wat minder, maar vond ie wel en toen liet ook hij een steekje vallen bij het richtingsapport. En toen begon het spannende wachten op de uitslag. Maar als laatste loper kwam Rob nog in het veld. Zijn hondje Kaleigh was loops en moest als allerlaatse het veld in. En Kaleigh liep zoals ze al een hele tijd niet meer gelopen had, de sterren van de hemel tijdens het volgend. In het GG1 werden de drie eerste plaatsen bezet door Nederlandse deelnemers, Fly en ik wisten de eerste plaats te halen in het GG2 en ook no 3 was een Nederlandse deelnemer. In het GG3 werd de derde plaats behaald door Ruud met Chito. En wat belangrijker was, hij had genoeg punten voor zijn GG3 diploma. Tegen zessen zijn we weer huiswaarts gereden na een zeer geslaagde dag. Volgend jaar in Nederland??? We hopen van wel en gaan er dan zeker weer een mooie dag van maken.

NK G&G 2011 te Tiel

Afgelopen zondag vertrokken we vroeg richting Tiel voor het Nederlands Kampioenschap G&G. Het beloofde niet alleen een spannende dag, maar ook een gezellige dag te worden. Negen leden van KC de Kempen met tien honden zouden op deze dag hun beste beentje voor gaan zetten. Voorwaar geen slechte score, 10 van de 38 deelnemende honden waren van KC de Kempen en mochten het Kampioenschap meedoen. Dus werd al vroeg het “tentenkamp” KC de Kempen opgebouwd. Er was zelfs een mooi spandoek gemaakt. Om acht uur richting de kantine voor de loting van de startvolgorde. Eerst de GG1, Marjo als eerste omdat zij met twee honden liep en in twee verschillende groepen moest starten met de blijfoefeningen. En daarna op volgorde van eindigen in de wedstrijdcompetitie, dus Sjef als eerste. Die pakte chocolaatje met startnummer 103 op de onderkant. Fijn een vroeg nummer, kun je op  tijd starten en zit je niet te lang in spanning voordat je met. Daarna de andere 15 deelnemers van het GG1. En daarna kwam GG2 aan de beurt. Ik mocht als achste naar voren en trok chocolaatje met startnummer 201. Ik mocht in het GG2 dus het spits afbijten. Na de loting van GG3 de hondjes laten plassen, t- shirt van het kampioenschap aangetrokken en voorbereid op de wedstrijd. Eerst de blijfoefeningen ( groepsoefening) en daarna het individuele programma. Dat volgorde van de oefeningen was door elkaar gehusseld en dus werd het heel goed luisteren naar de ringmeester welke oefening ik moest gaan doen. Had daar vooraf niet naar gekeken. En we hebben het ochtendprogramma afgesloten zonder nullen. Wat was ik blij en trots. In een andere ring had ooki Sjef zijn oefeningen gedaan zonder een nul te lopen. En toen werd het kijken naar de andere lopers en genieten. Wat fijn dat ik gelopen had en de spanning zich niet verder op hoefde te hopen. Kijken naar de andere Kempenlopers en “concurenten” uit het GG2. Wandelen met de hondjes, shoppen in het winkeltje wat er stond, veel gezellig kletsen met andere lopers en/of hun supporters. Het was genieten. En toen kwam het middagprogramma. De af-blijf ging goed, maar bij de zit-blijf lag mevrouw al op haar gemak toen ik me omdraaide. De eerste nul van die dag. En dus moest ik mijn streven ( geen nullen) bij gaan stellen. Het individuele programma die middag verliep weer goed. Wat was ik trots op Fly, die oefeningen waar ze anders moeite mee heeft, nu netjes deed. Geen verdere nullen. En na een tijdje naar de concurrenten gekeken te hebben, werd ik nog trotser.  Er vielen geregeld nullen en dus werd mijn doelstelling een plaatsje bij de eerste vijf. Sjef en Lucky waren het middagprogramma doorgekomen zonder nullen en die was dus tevreden. Verder  kijken en genieten. Alles zat zo’n beetje mee. Vroeg in de middag een paar druppels regen, maar de rest van de dag gewoon lekker droog, grotendeels t-shirt weer, af en toe een vest erover. En nadat de wedstrijd gedaan was en we op de uitslag moesten wachten maar  vast het tentenkamp De Kempen afgebroken. Spullen in de auto, foto’s gemaakt van de deelnemers van ons clubje en daarna naar het puppyveld voor de uitslag. Eerst de wedstrijdkampioenen en daar mochten Sjef en Lucky plaatsnemen op het hoogste schavot. Kei trots op die twee die toch een heel seizoen heel constant gelopen hebben. Daarna de rest van de categoriën en daarna de uitslag van wedstrijd van die dag.

Bij het GG1 werden Sjef en Lucky tweede en bij het GG2 werden Fly en ik derde. Wat was ik trots. Zit nog steeds een beetje op een roze wolk.
Leuk was het dat Jessica tijdens de bekendmaking belde en dat er bij KC de Kempen live meegeluisterd werd naar de uitslag.

Wij genieten hier nog even verder en zijn gisteren meteen maar weer begonnen met de trainingen. Nieuwe oefeningen en regeltjes die ons eigen gemaakt moeten worden. En wie weet, op naar het NK 2012 in Geldrop.

De eerste foto’s kun je vinden in het foto album NK 2011

Sjef en Lucky wedstrijdkampioen GG1 seizoen 2010/2011

Gisterenmorgen liep de wekker om vijf uur af. Bed uit, klaarmaken om naar Spijkenisse te gaan voor een selectiewedstrijd. Fly en ik konden gewoon lekker ontspannen lopen. We hebben ons geplaatst voor het NK en in de prijzen vallen we niet voor het wedstrijdkampioenschap. We staan achtste met z’n tweetjes. Voor Sjef en Lucky stond er meer op het spel. Wanneer de wedstrijd afgesloten werd met een eerste of tweede plaats zijn ze niet meer in te halen en worden ze Nederlands Wedstrijdkampioen GG1 van het seizoen. En dus vol goede moed richting Spijkenisse. Op tijd daar, tent opgezet en ons geïnstalleerd. Boekjes ingeleverd en startnummer opgehaald en toen was er koffie. We waren lekker vroeg en dus ook nog tijd om de honden te laten wandelen voor het begin van de wedstrijd. En het ging best lekker. De blijfoefeningen gingen bij alletwee goed, al moest Lucky samen met zijn groep de blijf zit nog een keer doen omdat er een hond van zijn plaats was gegaan en de concurrent van Lucky aan het vervelen was. En daarna wachten op het individuele programma. Fly draaide lekker. Geen nullen in het omgegooide ochtendprogramma. En toen was het wachten op Lucky en Sjef. Ook daar waren wijzigingen in de volgorde van het te lopen programma. Los volgen i.p.v. aan de lijn bijvoorbeeld. Maar dat ligt Sjef beter, loopt dan meer ontspannen en de oefeningen gingen prima. En toen was het wachten op het middagprogramma. Normaliter hangen ze de tussenstanden op het raam, maar bij Voorne Putten hadden ze de moderne versie…… via een scherm waren de uitslagen te zien. Maar ja, met het omgooien van het programma waren er wat foutjes geslopen in het computerprogramma en dus klopten de uitslagen niet. Consternatie alom, maar het werd gewijzigd. Sjef en Lucky stonden er helemaal niet slecht voor, de concurrent wat minder goed. En toen het middagprogramma. Ook hier maakte Fly wel wat foutjes, maar geen grote en dus weer geen nullen gelopen. Dat voelt echt wel lekker. En toen was het wachten totdat Sjef en Lucky hun middagprogramma konden gaan draaien. En dat deden ze weer zonder grote fouten en was het aan de keurmeester om de oefeningen te beoordelen. En toen, zoals altijd op wedstrijddagen was het kijken naar de andere combinaties, veel kletsen en lachen en wachten op de prijsuitreiking. Sjef en Lucky werden tweede en hadden dus genoeg punten voor het wedstrijdkampioenschap van dit seizoen in het GG1. De huldiging daarvan is op het Nederlands Kampioensschap in september in Tiel. Bij het GG2 werden Fly en ik tweede en zijn we een plaatsje gestegen op de ranglijst voor plaatsing voor het NK, zevende staan we nu. En daar ben ik helemaal blij mee. De laatste wedstrijd was dat voor ons dit seizoen, voor het NK. We kunnen nu op ons gemak trainen en nog lekker een paar daagjes met de honden weg.

Nachtje kamperen

Het was zover…….. oma en Nova gingen weer een nachtje kamperen. Op die speciale plaats in Mierlo. Een grasveldje voor ons alleen, beschut door een haag en bomen. Een aantal weilanden ter beschikking, een stal met paarden die Nova mee mocht verzorgen en heel veel  liefdevolle aandacht van Ann voor Nova. Die twee deden alles samen, samen de paarden voeren, samen balspelletjes op de wei, samen vissen voeren, samen eten maken en tafel dekken, samen ………….. Alleen het slapen in de tent, dat is iets van oma en Nova. Het weer wat voorspeld was, was niet erg best, maar we besloten het gewoon door te laten gaan. En dat weer, dat werkte ook al mee. Droog de tent neergezet, droog met de honden gaan wandelen in het bos. Eikeltjes zoeken waar we binnenkort een mooie krans van gaan maken. Droog toen het tijd was om buiten te spelen. Het was genieten. ’s Avonds na het eten zijn we pas binnen gebleven. Nova bezig gehouden met een boekje met spelletjes, maar door al die bezigheden in de buitenlucht sloeg de vermoeidheid ook niet zo heel laat toe. Lekker bij oma op de bank in slaap gevallen en toen Nova gewoon lekker lag te slapen, konden oma en Ann bijkletsen onder het genot van een lekker glas rosé. Henny kwam ons later nog gezelschap houden en zo rondom de klok van elven Nova wakker gemaakt om naar het tentje te gaan. Via de speciale paadjes, met lamp, want je zou toch eens verdwalen. Fly mocht deze keer ook blijven kamperen. Er was een deken naast Nova neergelegd en daar heeft Fly een gedeelte van de nacht inderdaad opgelegen. Toen is ze verhuist naar het voeteind van Nova haar slaapzak. En daar niet meer van af gekomen totdat ik haar geroepen heb vanmorgen om een stukje mee te gaan wandelen. Nova was nog in dromenland. Zo rondom half negen wakker en toen lekker in bad geplonst en gaan ontbijten. Nova zag Heidi komen om de stallen uit te doen en is mee gaan helpen. Paarden in de wei, hooi geven enz. Inmiddels waren opa met Lucky en Tessa en Ger er met Lizzy. Dus tijd om te trainen met de honden. Nova keek toe, ging Tessa even wat lekkers geven en was blij toen de training klaar was. Tijd om te spelen met de honden. De ballen tevoorschijn gehaald en het was feest. Playtime was na een tijdje weer voorbij, de honden de ren weer in en toen kwam Nova weer met batjes en bal. En jawel hoor, Ann was weer haar tegenspeler. En de spelregels die golden waren die van Nova, natuurlijk. Koffie drinken, kletsen en Nova viel lekker tegen Ann aan in slaap. Wij hebben geluncht en gewacht totdat Nova weer wakker was, want ja, er moest weer gewandeld worden in het bos. En dat was weer genieten. Heuveltjes op, stijle paadjes volgen, mierenhopen bekijken, holen onderzoeken, paddestoelen kijken, eikeltjes rapen en nog veel meer. Anderhalf uur later kwamen we weer terug, Nova moe en hongerig. Een broodje later terug naar mama. Veel te vertellen, maar of dat nu al gebeurd is, dat weet ik niet. Kreeg een berichtje dat mevrouw op de bank hing, moe te zijn. Al met al weer twee heerlijke dagen, voor herhaling vatbaar.

Fly en ikke clubkampioen bij HDG Zoete Lieve in ’s Hertogenbosch

Vandaag togen we al vroeg op weg naar ’s Hertogenbosch voor de clubwedstrijd. Ik had vandaag meerdere petten op en begon de dag met het zetten van liters koffie en thee. Daarna mocht ik met Fly de blijfoefeningen doen en daarna heb ik foto’s gemaakt van de VEGers en  een stukje secretariaat. Het invullen van de punten behaald in het VEG. Daarna waren de GGBers aan de beurt met het ochtendprogramma, opgevolgd door de GG1. Tussendoor…………. jawel koffiepauze met een echt Bossche Bol natuurlijk. Mmmmmm dat was smullen. De GG2 kwam aan de beurt en nadat Sjef en Lucky hun kunnen hadden laten zien in het ochtend programma was het de beurt aan Fly en mij. En Fly had er weer zin in. Volgde helemaal niet verkeerd ( fijn hoor als ik niet zo gespannen ben) en de oefeningen deed ze op een extra af commando bij het vierkant ook goed. Maar weer wat puntjes ingevuld en nadat ook de GG3er zijn ochtendprogramma had gelopen, was het tijd voor de lunchpauze. Waarin niet alleen lekkere broodjes waren, maar ook een demonstratie van de Breitensport en later zagen we nog een clickerdemonstratie. En daarna begon het middagprogramma. GGb, GG1 en toen waren wij weer aan de beurt. Vak sturen een extra commando omdat ze in eerste instantie buiten het vak ging staan, hoogapport ging goed en ook het metaalapport deed ze netjes. Het sorteren aan de beurt en dat gaat sinds een aantal wedstrijden weer helemaal toppie. Appèl op afstand ging goed en toen was het wachten geblazen. De rest van de GG2 ers en de GG3er moesten nog lopen. Ik ben maar vast weer puntjes in gaan vullen. En aan het einde bleek dat deze keer de slogan : Wie schrijft die blijft, ook opging.  Sjef en Lucky werden derde, Fly en ik werden eerste in het GG2 en behaalden een score van 90%. En dat bleek de hoogste score van de dag te zijn en dus clubkampioen. Hebben we een mooie glazen prijs gewonnen en de wisselbeker mag een jaar op de kast staan. Helemaal blij en trots zijn we na afloop naar huis gegaan. En nu zorgen dat ik morgen weer met beide benen op de grond beland ben, zodat ik de selectiewedstrijd GG2 in Woerden ook weer lekker met m’n hondje werken kan. En wie weet weer wat punten scoor voor het NK. We gaan ervoor, we hebben er zin in.

Seclectiewedtrijd Valkenswaard op Hemelvaartsdag 2011

Gisterenmorgen al uit bed voordat de wekker af liep, goh, ’t is toch wat een thuiswedstrijd. Want ook al hebben we verder niets te maken met de Valkenswaardse Hondenliefhebbers, het is wel dichtbij hoor. En dus om half acht al aanwezig op het wedstrijd terrein. Maar we waren niet de eerste hoor, Ruud Lonis en Chito waren er al. Mooi plaatsje uitgezocht ( hele dag schaduw, fijn voor de hondjes) en de tent opgezet. Gaan wandelen met de honden in het bos en toen wachten op het begin van de wedstrijd. ER waren maar twee ringen en niet meer dan 40 wedstrijdlopers aangemeld, maar dat mocht de pret niet drukken. Het weer was prima, alleen waaide het behoorlijk waardoor het lint behoorlijk wapperde en steeds slapper ging hangen ( uitrekken ) en dus nog maar eens harder ging wapperen. Maar ja, de wedstrijd was begonnen en dus kon dat niet teruggedraaid worden. We hebben de organisatie wel als tip meegegeven meer paaltjes te plaatsen of het lint op de grond te plaatsen.
De oefeningen van Fly in het ochtend programma gingen niet verkeerd. Komen met staan netjes en nog wel zonder handgebaar. Bij de posities in het vierkant een extra commando down, maar ze ging netjes liggen. Zitten had ze daarvoor wel meteen gedaan bij het eerste commando.
In de pauze werden de linten alsnog op de grond vastgemaakt. Dat bracht rust. En toen het middagprogramma. Fly keurig naar het vak, klaar voor de hoogtesprong. Ging er netjes overheen, pakte apporteerblok en kwam terug. Alles helemaal netjes totdat…………… ze vlak voor de hoogtesprong tot stilstand kwam en even later er langs af naar mij toe kwam. Jammer een nul. Waarom ze ineens stopte is koffiedik kijken. Last van zon, verkeerde inschatting van de afstand, kleur van het schot ( echt niet meneer de keurmeester, dus het onze blijft gewoon wit :smile) Toen ik daarna het blok nogmaals weggooide ging ze het netjes  halen en bracht ze het ook goed weer terug. Ondanks de opmerking van Ton dat hij zoiets nog nooit eerder gezien had, geen punten, zelfs geen 1 voor de moeite. De rest van de oefeningen deed ze weer netjes. Ik hoop dat we neerleggen en opnieuw oppakken van het stokje bij het sorteren inmiddels doorbroken hebben, want ook dat deed ze deze wedstrijd weer goed.

Sjef en Lucky liepen weer netjes gisteren. Het volgen nog niet optimaal, maar de oefeningen gingen goed. Lucky was attent en wachtte deze keer netjes op de commando’s van Sjef voor de oefening uit te voeren. En dat scheelt een hele hoop punten aan het einde van de dag. En dus mochten ze bij de prijsuitreiking naar voren komen om de eerste prijs in het GG1 in ontvangst te nemen. Een beker, een kluif en een hondenfrisbee.
Het weer was verder lekker en we zaten daar zo gezellig dat we eigenlijk na de prijsuitreiking de tent pas opgeruimd hebben en dat komt niet zo vaak voor.
Nou, dat was de wedstrijd met Hemelvaart. Op naar de wedstrijd met Pinksteren.

Eerste selectiewedstrijd 2011

Gisteren de eerste wedstrijd van het jaar 2011. Een speciale, want het is een indoorwedstrijd in de manege. Voor het vierde jaar werd deze wedstrijd door Zoete Lieve geörganiseerd en dit jaar voor het eerst door Sjef. En dus al wekenlang “wedstrijdstress” in huize van der Heijden. Het lijkt zo simpel, zo’n wedstrijd, maar het vergt vreselijk veel voorbereiding.
Een juiste locatie ( voor het eerst in ruiterschool de Rekkendonken), keurmeesters, ringmeesters, secretariaatmedewerkers enz. enz. En dan de nodige papierwinkel. En zeker niet onbelangrijk natuurlijk de mensen die op deze wedstrijd komen om hun kunnen te laten zien. En de aanmeldingen kwamen…. niet erg lang van te voren, maar wel heel erg veel. En dus op het laatste moment nog maar een keurmeester gezocht, nog een ringmeester en het programma nog maar een keer aangepast. Maar het is gelukt. Na een strubbelig begin van de dag, verliep de wedstrijd helemaal prima. Er waren combinaties die op examen gingen, er waren combinaties die voor de wedstrijdpunten gingen en er waren combinaties die wilden weten hoe ze er voor stonden. En met z’n allen liepen we ondanks de zenuwen en druk vooral voor ons plezier. En dat heb ik gemerkt aan mijn eigen “huppel trutje”, die in plaats van netjes volgen, heerlijk langs me liep te dansen, ze had er duidelijk zin in. En dus kon mijn dag niet meer stuk. Sjef en Lucky gingen voor de wedstrijdpunten en na een redelijk goed begin in de ochtend, liepen ze ’s middags de sterren van de hemel en eindigden dus op een mooie tweede plaats in het GG1. Moe maar voldaan zijn we huiswaarts gekeerd na de wedstrijd. Ons mentaal weer voor bereiden op de wedstrijd in Zwolle over een paar weken. Maar dan zonder al de voorbereidende wedstrijdorganisatie stress. Heerlijk.

Sjef en Lucky 2e in het GG1